باز هم جام جهانی

پس از حذف تلخ ایتالیا دیگه جام اون جذابیت قبل رو برام نداره. اما از بین تیمهای باقی مونده بازی اسپانیا و آرژانتین رو خیلی می پسندم. اسپانیا واقعا چشم نواز بازی می کنه. خط دفاعی و هافبک متشکل از ۵ بازیکن بارسلونا است و در خط حمله داوید ویا در اوج آمادگی هست. یکی از علامتهای تیمهای بزرگ اینه که بعد از جلو افتادن در بازیهای حساس اصلا توپ رو به حریف نمی دهند که بخواد اونها رو زیر فشار بگذاره. اسپانیا با پاسهای کوتاه به سبک بارسلونا ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از زمان بازی رو که برای پرتغال ارزش حیاتی داشت از بین برد طوری که تماشاچی احساس می کرد پرتغال با اینکه عقبه نمی خواد با تمام وجود حمله کنه.

با اینحال در مورد اسپانیا دو نگرانی وجود داره:

حس می کنم این تیم قراره یه بدشانسی بزرگ بیاره!

تورس آماده نیست و خوب بازی نمی کنه.

آرژانتین اما خیلی خوب بازی می کنه. مثل اسپانیا در حفظ توپ عالیه.  یکی از تفاوتهای آرژانتین با اسپانیا شور و حرارت توام با خشونتی هست که در بازی آرژانتین وجود داره. تیم حریف اگر در مقابل آرزانتین وا بده یا بیش از حد شجاعانه و ریسکی بازی کنه نابود خواهد شد همون کاری که مکزیک انجام داد و همون کاری که آلمان انجام نخواهد داد. اما دفاع آرژانتین کاملا مطمئن نیست و در مقابل آلمان ممکنه اشتباهات مدافعان کار دست مارادونا بده. سناریوی چهار سال پیش می تونه تکرار بشه: آلمان همه فضاها رو ببنده و نگذاره بازی آرژانتین شکل بگیره (هر چند چهار سال پیش اونها از شرایط میزبانی و ورزشگاه هم برخوردار بودند). دفاع های کناری سمت راست یعنی اوتامندی و گوتیرز بازیکنان سطح بالایی نیستند و چه بسا کاری کنند که مارادونا به خاطر دعوت نکردن از زانتی حسرت بخوره.

با اینحال به نظر من اگر آرژانتین در ۲۰ دقیقه اول بازی سوتی نده در ۹۰ دقیقه کار ژرمنهای خوش اقبال رو تمام خواهد کرد. در ضمن امیدوارم آرژانتین گلش رو در نیمه دوم بزنه تا آلمان وقت کمتری برای فشار آوردن و سانتر کردن داشته باشه. ضمن اینکه آلمان در باز با انگلیس نشون داد روی توپهایی که پشت دفاع حریف میندازه خیلی خطرناکه و مارادونا برای مقابله با این حربه به دفاعش عمق بده و اجازه نده کمربند خط دفاع دور از دروازه خودی دفاع کنه. خیلی گول برد آلمان جلوی انگلیس رو نخورید چون آلمان در مقابل تیمهای تکنیکی و دارای قدرت بالای حفظ توپ (حتی تیمی مثل صربستان)  به یک تیم معمولی تبدیل میشه.

و اما برزیل: برزیل خیلی فراتر از انتظار من بازی کرده و از شانس خوب اونها کاکا و روبینیو به موقع به آمادگی رسیده اند. دو دفاع کناری برزیل عالی هستند و این کلی از ضعفهای تیم رو پوشش میده. با وجود این من حدس می زنم برزیل اگر گل اول رو بخوره در مقابل دفاعهای چندلایه مشکل خواهد داشت.

هلند: هلند متاسفانه با این خط دفاعی معمولی قهرمان نخواهد شد. اگر دفاعهای این تیم هم در سطح روبن و اشنایدر بودند می شد به این تیم امیدوار بود.

در کل جام بسیار جالبی هست و غیر قابل پیش بینی. آرژانتین٬ اسپانیا و برزیل و آلمان همه آماده و در اوج هستند. امیدوارم یکی از اینها به جز آلمان قهرمان شه.

پی نوشت: جناب رند برای اولین بار من و تو بر روی طرفداری از یک تیم توافق کرده ایم اگر تیمت را شب فینال (یا شاید پس از سوت پایان) عوض نکنی!

پی نوشت ۲: پریسا جان دوران شکوفایی آتزوری شروع میشه و اون انگیزه و جنگجویی که در تیم جاش خالی بود بر اثر همین شکست تلخ به تیم بر می گرده.

پی نوشت ۳: برای من یکی از بزرگتیرن لذتهای بصری تماشای پاسکاری ژاوی٬ اینیستا و بوسکتسه.

We are Azzuri!

ما آتزوری هستیم. سرمون رو بالا نگه می داریم.

ولی ای کاش لیپی و کاناوارو اینجوری خودشون رو ضایع نمی کردند بیشتر از شکست تیم ایتالیا به خاطر این دو قهرمان ناراحتم.